Sorry Rene; geen fotos - mocht niet... Amerikaans grondgebied (was het verhaal)..
Het wachtgebouw/dagverblijf of hoe dat ding ook heette was een bunker (geen idee van de dikte van de muren) te noemen.
Verticaal geplaatste raampjes van getint/spiegelend pantser glas ongeveer 15 x 45cm(?), dikte10cm(?)
Eronder zat een klein rood/oranje luikje in het stalen kozijn voor je geweer - ging volgens mij naar beneden open (niet geprobeerd trouwens..)
3 Of 4 rijen prikkeldraad om het complex
"Buta-gas tanks" te over als barriere - ik vermoedde gevuld met zand (?? - leek me in ieder geval een goed optie om kogels/granaten tegen te houden).
Loopgraven en schutters putten op het terrein, en aan de rand van het bos, veel zandzakken.
Kleine observatie bunkers bij bijvoorbeeld de ingang van het complex (buiten de prikkeldraad versperringen), bekleed met grond en zandzakken - waar je dus alleen in stond met
een mobilofoon.. rete gezellig.
Dat soort dingen komen bovendrijven na enige gegraaf in mijn geheugen..
- oh ja; veel jonge konijnen die nieuwsgierig door je plexiglas naar binnen keken als je je weer es stierlijk stond te vervelen in je wachtbunkertje afgesloten van de buitenwereld..
- vinden ze het gek dat er ongelukken gebeuren met die jonge gastjes die 1000 scherpe patronen bij zich hebben.. ahum.. (kindsoldaten - was ik dus ook; met 19 ben je nog niet volwassen te noemen
maar je mag wel de troep van mislukte politici en overbetaalde managers met hun premies oplossen....) toppertje hoor! -
Nee - schieten met die M 109 was toch echt leuker! "Rammelen-met-die-een-bak!"

Hoi, Lex.