Fortificatieforum

jan lugtmeijer schreef:
Tot zover een deel van mijn belevenissen, Jan

Herschrijf je dit verhaal even als je nuchter bent of niet aan het opscheppen bent.........


Groeten van een voormalig LB'er.

hm, jan lijkt me nou niet het type dat onwaarheden verteld...
kun je jouw kritiek onderbouwen? wel zo eerlijk !
gr, tim

tim schreef:hm, jan lijkt me nou niet het type dat onwaarheden verteld...
kun je jouw kritiek onderbouwen? wel zo eerlijk !
gr, tim

Ik geef Jan eerst de kans het echte verhaal te vertellen. Dat lijkt mij wel zo eerlijk.

Age_Muhl schreef:

tim schreef:hm, jan lijkt me nou niet het type dat onwaarheden verteld...
kun je jouw kritiek onderbouwen? wel zo eerlijk !
gr, tim

Ik geef Jan eerst de kans het echte verhaal te vertellen. Dat lijkt mij wel zo eerlijk.

Als je Jan ook maar een beetje kent, ken je hem als een eerlijke man.
En aangezien ik hem een beetje ken geloof ik zijn verhaal dan ook.

Leer hem eerst maar eens kennen voor je een dergelijke opmerking maakt, dat lijkt míj wel zo eerlijk.

gr.
Annelies

Annelies schreef:

Age_Muhl schreef:

tim schreef:hm, jan lijkt me nou niet het type dat onwaarheden verteld...
kun je jouw kritiek onderbouwen? wel zo eerlijk !
gr, tim

Ik geef Jan eerst de kans het echte verhaal te vertellen. Dat lijkt mij wel zo eerlijk.

Als je Jan ook maar een beetje kent, ken je hem als een eerlijke man.
En aangezien ik hem een beetje ken geloof ik zijn verhaal dan ook.

Leer hem eerst maar eens kennen voor je een dergelijke opmerking maakt, dat lijkt míj wel zo eerlijk.

gr.
Annelies

Ik laat het woord aan Jan. Als (ex) LB'er ga ik er van uit dat hij de waarheid zal spreken.

Joh, ik ga mezelf niet verdedigen.
Verhaal is gewoon waar en niet overdreven.
Dat jij andere ervaringen als LB-er hebt dat kan uiteraard.

Gr. Jan

Hi Ron,

Reuze leuk jouw stukjes over 121 Sq.
Zelf was ik daar ingedeeld "beneden" in de verbindings Van waar en waarvandaan alle verbindingskabel liepen.
Nu ik jouw verhaal las, en jij dus vuurleidings officier bent kwam mij weer een leuk voorval in gedachten.

Tijdens een weekend wacht moesten mijn maatje (naam ??) en ik "boven"wacht lopen. Zo noemden wij de radar doven op de berg.

En dat is een wel erg saaie bezigheid, daar je ook de langslopende reeen niet mocht beschieten.

Tijdens de introductie was ons door (jouw collega) de vuurleidingsofficier uitgelegd hoe het systeem werkte.
Dat kwam nu mooi van pas.
Om de wacht een beetje leuker te maken, (we hadden immers alle laatjes en kastjes al bekeken op inhoud) stelde ik mijn maatje voor de apparaten aan te zetten en kijken of we wat zouden zien??

En ja hoor natuurlijk zie je dan wat. Ik achter de zoekradar en hij achter de targed volg.
Geweldige dag geworden. Tot ver over de Oostduitse grens en de Noordzee konden we kijken.
Vele vliegtuigen gevolgd zowel vriend (met IFF) als vijand (zonderIFF)

En hoewel vanaf de Siedlung de hele radaropstelling te zien was, is er NIEMAND die ook maar gevraagd heeft waarom de antennes draaiden die dag.??
En uiteraard begonnen we daar zelf ook niet over.

En zo zijn er vele verhalen, waarom het voor veel beroeps en dienstplichtigen een heel leuke tijd is geweest.

Groeten Jan Sloos

Beste Jan,

jansloos schreef:Hi Ron,

Reuze leuk jouw stukjes over 121 Sq.

Helaas is Ron in december 2009 overleden. Ook wij vonden zijn verhalen leuk, en hopen op anderen uit die tijd die ook hun verhalen willen vertellen.
Jouw stukje was ook leuk, dus ga door!

Mvg,
René Ros

Kon niet zo snel een ander plekje vinden om deze foto (1990) te posten.

Het Amerikaanse deel van vliegbasis Volkel. Foto heb ik genomen vanuit de wachttoren.

Door Willem Oliekan
In deze bunker (VBC-DS) (RXFBOA) heb ik als KVV-er 2,5 jaar mogen werken als met het toen nog gloed nieuwe BERDIS/LOTEX systeem wat de opvolger was van de telelex. Ik heb goede herinneringen aan deze tijd in de bunker. Veel zaken gedaan met DCBC en de diverse MID cellen die beneden in de bunker zaten, met name tijdens de val Srebrenicia. In de periode dat DCBC uit de bunker naar boven verhuisde ben ik overgeplaatst naar een parate functie in Garderen, vrij kort daarna is ook het verbindingscentrum naar boven verhuisd.

Ronald schreef:De noodzetel onder het Ministerie van Defensie beschikte over een situatiecentrum. In deze noodzetel werd later het Defensie Crisis Beheersings Centrum (DCBC) gevestigd. De Defensienoodzetel werd, met een 24-uurs bezetting, voor het eerst gebruikt tijdens de Golfoorlog. Het Defensie Crisis Beheersings Centrum is in 1996 vanwege de Arbo-wetgeving verhuisd naar een nieuwe locatie boven de grond in het B-gebouw.

RonEr schreef:Koude Oorlog 5 – Haagse bunkers.
Onder het Ministerie van Defensie bevond zich het Defensie Crisis Beheersings Centrum (DCBC), dat opvallend diep lag, twee steile trappen naar beneden. Volgens de folklore werd die trap ook wel de ‘carrièretrap’ genoemd, omdat sommige functionarissen boven aan de trap in verleiding kwamen hun vooroplopende chef een klein duwtje de steile trap af te geven. Dit alles in de hoop dat er dan weer wat meer ruimte aan de top zou ontstaan. Maar zoals gezegd, het was een onbevestigd verhaal. Het DCBC was vrij groot, ik vermoed groter dan de KLu bunker, maar ook daar in het midden een grote Ops Room, die ook als briefingroom werd gebruikt. Geen idee of dat nu nog als zodanig in gebruik is, hoewel ik wel wat recente persconferenties op Tv heb gezien die zo te zien in de Ops Room werden gehouden.

k_toets schreef:Door Willem Oliekan
In deze bunker (VBC-DS) (RXFBOA) heb ik als KVV-er 2,5 jaar mogen werken als met het toen nog gloed nieuwe BERDIS/LOTEX systeem wat de opvolger was van de telelex. Ik heb goede herinneringen aan deze tijd in de bunker. Veel zaken gedaan met DCBC en de diverse MID cellen die beneden in de bunker zaten, met name tijdens de val Srebrenicia. In de periode dat DCBC uit de bunker naar boven verhuisde ben ik overgeplaatst naar een parate functie in Garderen, vrij kort daarna is ook het verbindingscentrum naar boven verhuisd.

Hoi k_toets!
Welkom op het forum.

Dank voor je bijdrage, deel aub zo veel mogelijk van je ervaringen (welke je mag en wilt delen natuurlijk).
De koude oorlog is nog onbelicht voor een groot deel en dit was (en is!!) een zeer waardevol topic, getart door iemand die door velen hier flink gemist wordt.

De noodzetel onder het ministerie van Defensie

Vandaag kreeg ik van een collega te horen dat ik volgende week woensdag weer een de bunker onder het ministerie in mag. Ik moet wat computer spullen ophalen.
Ik ben benieuwd of er veel veranderd is sinds 1996. Ben ook benieuwd of het er een stofbende is. Ik heb in 2009 eens en paar dagen een oefening gehad in het provinciehuis in 's Hertogenbosch en heb toen ook 1 nacht in de bunker daar geslapen en daar was duidelijk en aantal jaren niets meer gebeurd. Ik zal volgende week even verslag doen van mijn bezoek aan de bunker.

Die onder het provinciehuis in Den Bosch heb ik onlangs ook mogen bezoeken (twee maandjes terug een privé rondleiding gehad van iemand met access).
Deze is deels nog in gebruik (niet te bezoeken), en deels wordt het nu heringericht met originele stukken.

Is die onder het Min. van Defensie niet na 9/11 weer 'opgekalfaterd'?

Geinig om weer eens de oude WSA op Volkel te zien! Ik heb zelf in 1988 / 1989 op Volkel gezeten bij het 40Sq. Wat ik mij kan herinneren is dat binnen het voormalige Amerikaanse gedeelte wanneer je buiten liep of op toren zat 120 patronen bij je had in een bandelier en in de goede oude FAL een patroonhouder waarbij het wapen inderdaad doorgeladen was. Een back-up in de vorm van een pistool hadden we niet. Alleen het kader liep rond met een FN browning. De scherfvesten waren inderdaad uit de tijd van Ben Hur, vettig en versleten.

Patrouilles buiten het zgn Amerikaanse gedeelte (ook rond de BDU/BDA? Bomb Disposal Unit/Area?) waar de conventionele munitie lag, waren gewoon met de patroonhouder in de broekzak en de hardhouten knuppel op de heup .

De Peel was inderdaad een soort sla om met de VW Combi tussen de konijnen door wat meestal niet lukte. Groot veld waar je met een man of 6 zat (incl hondengeleider)

Leuk topic trouwens

Groeten,
Lesley

jan lugtmeijer schreef:Heb het einde van de Koude Oorlog in zoverre beleefd dat ik op het nippertje nog een aantal vredesactivisten met de knuppel heb mogen bewerken . Mochten er alleen op los slaan, letterlijk, zolang ze op de basis waren en altijd vol in het zicht waren. Zodra ze bijvoorbeeld even achter een boom ofzo verdwenen mocht je ze niet meer slaan. Dan was het een kwestie van oppakken, terug achter het hek duwen (de burgerwereld in) en wachten tot ze opnieuw door het door hun gemaakte gat in de omheining kropen. En dan begon het spelletje opnieuw.
Vooral Kees Koning en consorten waren destijds erg berucht.
Was ook in die tijd dat ik heb geleerd om een zaklamp te gebruiken in combinatie met een knuppel. Met de lantaarn in de ene hand de vijand verblinden (stukje van de zijkant van je lichaam afhouden) en tegelijkertijd met de andere hand de wapenstok gebruiken.
En "uiteraard" liepen we altijd rond met een doorgeladen FAL en als reserve een pistool, ook doorgeladen.
Ook liepen er altijd hondegeleiders rond, die beesten waren zo onbetrouwbaar dat we er altijd met een flinke boog om heen liepen. Zelfs de begeleiders zelf waren in 8 van de 10 gevallen bang voor hun eigen hond.
En dan waren er natuurlijk nog de nachtelijke patrouilles op de "verlaten" vliegbasis De Peel. Rijdend in een wagen werd je, ondanks een gladde asfaltlaag, steeds door elkaar geschud door de ontelbare konijnen die doodgereden werden. Moeten er in de 12 maanden dat ik er was duizenden geweest zijn.
En dit alles gebeurde natuurlijk bijna altijd in een toestand die verre van helder was omdat je ten eerste om de week een hele week nachtdienst draaide en ten tweede omdat het bier maar een paar dubbeltjes kostte. Dus echt helemaal nuchter zijn we zelden geweest in die 16 maanden
Kan me nog herinneren, we bewaakten een deel in samenwerking met Amerikanen, dat we aflossing deden op een wachttoren en dat er geroepen werd "Schiet eens op". Stomme uitroep want meteen schoot de wacht op de toren met scherpe munitie naar beneden. Een andere keer waren er ineens onaangekondigd monteurs aan het werk in de binnenste omheining en we hebben echt als "brugman"moeten praten om de Amerikanen te weerhouden ze neer te schieten en daarna pas te vragen wat ze daar deden.

Tot zover een deel van mijn belevenissen, Jan

Ook ik kan mij niet in dit duimzuig verhaal vinden:
"Mochten er alleen op los slaan"
Heel erg tegen de richtlijnen van het gebruik van de wapenstok in waarin duidelijk vermeld staat "dat onnodig letsel dient te worden vermeden"
De wapenstok werd alleen gebruikt als verlenging van de eigen beide armen als slag, op schouder, armen en benen, of stootwapen maag, borst en ribben. Het er maar even op los slaan stond danwel gelijk aan krijgsraad, arnhem, groene tafel.

Dan het terug duwen de burgerwereld in. Ook dit werd vermeden want wat had je er aan? Het terugduwen de burger wereld in was aan een ander krijgsmachtonderdeel voorbestemd onder de naam Marechaussee. Voor ons luchtmacht bewaker was het zaak schade aan materieel te beperken en dat was aan strenge voorschriften verbonden. Afwijken van deze voorschriften was uit den boze. Het omgaan met vredesactivisten was simpel en eens luidend. Bij het op heterdaad betrappen van het doorknippen van het hekwerk gewoon aan houden op een nette manier en de vredesactivist zonodig uitnodigen op de koffie. Deze mensen zijn niet uit op geweld maar uit op aandacht van pers en media en dan gaan wij meppen? Als de persoon op de basis binnen de omheining werd aangetroffen?? Laat gaan, laat gaan!! Houd hem in de gaten en verder handjes af en ook niet MEPPEN en ER OP LOS ROSSEN.

Kees koning berucht? Een vriendelijk man kon je als bewaker niet tegen komen zoals ik en een collega LBér hebben mogen meemaken.

Kees koning knipt in het holst van de nacht een gat in het hek van onze basis. Toevallig dat ik met een collega op patrouille ben en in het donker de heer koning zien.

"Goeden avond Heer Konig. Fijn dat U ons met een bezoek vereerd, Komt u gerust verder!

Collega sprak de heer koning gewoon vriendelijk toe en hielp hem zelfs door het hek. Zonder problemen gaf de heer koning ons een hand en zijn knip atributen waarna hij zonder veel problemen achter in onze VW-transporter plaats nam en meeging naar de wacht al waar hij koffie kreeg en een uurtje later overgedragen werd aan de marechausse.

En dit gedrag maakt hem berucht?

Doorgeladen wapen? waar? op de basis? buiten het Amerikaanse gedeelte altijd in de broekzak!! Reserve een doorgeladen pistool? Never. De wachtcommandant, de commandant van aflossing en de hondengeleiers droegen een pistool en de rest mocht zijn leven botvieren op de karabijn en later de Fal. Binnen Nederland werd op elke basis het magijzijn, patroonhouder gevuld in de broekzak gedragen. In Duitsland bij de GGW's werd het magazijn gedragen in het wapen, Fal, half geladen! Het verhaaltje dat men meer patronen meenam in aan elkaar getapede magazijnen............. Dikke duimen, hoeveel patronen wil je kwijtraken? Een patroon kwijtraken betekende niet aflossen en een marechausse onderzoek en een douw van de commandant als hij er achter kwam dat het door nalatigheid kwam, dubbel geplakte patroonhouders.

Bange hondengeleiders?? Ik kan mij er wel iets bij denken als je een verhaal als boven uit je duim zuigt en die handelingen doet als omschreven dat een hondegeleider bang was van zijn eigen collega's. Ik heb in mijn 35 jaar als Luchtmacht bewaker nog nooit een hondegeleider meegemaakt die bang was voor zijn eigen hond. Wel bewakers die bang waren voor de hond, ik. Ik vind dat het afbreuk doet aan de hondegeleider om hem op deze manier neer te zetten.

Het aangeven van "nooit nuchter te zijn geweest in 16 maanden" spreekt eigenlijk al voor het feit dat de schrijver van het verhaaltje waarschijnlijk nooit hoger is gekomen als de rand van zijn bierglas. En als hij al 16 maanden niet nuchter mag zijn geweest doet afbreuk aan de inzet van zijn meerderen.

Dus ook ik vraag nu heel duidelijk om dit verhaal te vertellen naar de echte waarheid zoals al gevraagd is.

Jan wederom aan jou het woord

Wachtcommandant SM luchtmacht bewaking